Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents Monte Carlo
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en Depositair
De bestelling is klaar. - Dank je.
Ik schenk nog een kopje voor je in, Jimmy.
Eet smakelijk. - Fran, wat zit je haar mooi.
Heb je haar haar gezien?
Geweldig.
Wil je dat ik haar bedien?
Mijn sectie. Ik doe het wel.
Jongens.
Dus we hebben het gehaald. Afgestudeerd.
Vind je het erg als we bestellen?
Ja. Wat mag het zijn?
En wat kan ik voor jou doen?
Eens zien. Hebben jullie specialiteiten? - Ja, hoor.
En ik heb een stukje voor je bewaard.
Hoi, Owen. - Grace, hoe gaat het?
Twee dagen. Nog twee dagen.
Grace's spaarfonds voor Parijs
We hebben het gehaald. - Ja.
Het zal zo moeilijk zijn om niet hierop terug te kijken...
als de beste vier jaren van ons leven.
Maar er is daarbuiten een hele wereld om...
Pa, ik dacht dat je buiten zou wachten? - Maar ze begonnen.
Een hele wereld om onze stempel op te drukken.
Ghandi heeft ooit eens gezegd...
'Jij moet de verandering zijn die je wil zien in de wereld.'
Gefeliciteerd. Het is je gelukt.
Je bent eindelijk vrij.
Dit oord. Weet je dat ik niet meer hier geweest ben, sinds ik niet afgestudeerd ben?
Ik was bijna de koningin van het bal. - Moge u lang regeren. Mamma.
Wat?
Niets.
Alleen... Er zijn kinderen aanwezig.
Ook leuk om jou te zien, Meg.
Mam, wat doet zij hier? - Ze wou hier zijn.
Mam, ze moest mee van jou. - Waarom nemen we hier geen foto van.
Hoeft echt niet, Robert. - Jawel. Kom op.
Deze is van jou. - Iedereen dichter bij elkaar.
Dichter, Meg. Kom dichter bij.
Pap, neem die foto nou maar.
Pam, maak je geen zorgen over Grace op dit reisje.
Ik zal goed op haar passen. - Dat is gewoon geweldig, Emma.
Nee, dank u. - Dan moet je het zelf maar weten.
Is er meer voor mij.
Jongens, dit is geweldig. Bedankt. - Bedank ons nog maar niet.
Wat? Vind je het niet mooi? - Jawel, het is heel mooi. Dank je Robert.
Dat brengt je naar Parijs en in de herfst rechtstreeks naar de universiteit.
Het is een Hartman.
Ja, het is mooi. - Het is een Hartman.
Die zijn heel duur.
En dat is nog niet alles. Het volgende is voor allebei mijn meisjes.
Ik kan maar beter gewend worden dat te zeggen.
Robert en ik hebben gepraat en wij dachten...
Ja?
Jij en Emma gaan morgen naar Parijs. - Ze gaan niet weten wat hen overkomt.
En Meg is deze zomer vrij. - En wij dachten...
Waarom dit nieuwe zustergedoe niet in een hogere versnelling schakelen?
Wat bedoelen jullie? Weet jij wat ze bedoelen? - Nee, dat weet ik niet.
Meg gaat ook naar Parijs.
En iedereen krijgt een beter hotel.
Je had nee gezegd. - Nee.
Nee, tegen het 'zusterschap' dat naar Frankrijk reist?
Ben je gek. Wie laat dat nu liggen? - Liefje, dat hoef je niet te doen.
In feite, kon ik op school enkel denken...
dat, op die paar momenten dat Texas Barbie in de klas was...
dat als ik uiteindelijk naar Europa kan gaan, ik dat wil doen met Emma Perkins.
Ik weet niet eens waarom zij gaat.
Ze is even blij in Six Flags, als er gratis bier is.
Kom op. Het wordt vast leuk.
Ik ben Grace's oppas niet.
En ik ben niet haar zus. Wat jij en Pam ook met jullie leven doen.
Waarom doe je me dit aan? - Omdat ik niet weet hoe ik dit beter kan maken.
Je bent 21. Je moet nog één jaar naar de universiteit.
Sinds de begrafenis blijf je elk weekend binnen.
Je zou moeten uitgaan met vrienden.
Naar feestjes gaan. Je leven leiden.
Dat is wat mamma gewild zou hebben.
Van al de plaatsen waar ze heengegaan is, vond ze Parijs het mooist.
Als we het van de zonnige kant bekijken, we krijgen ten minste betere kamers.
Niet dat dat veel zal uitmaken.
Alles is daar al zoveel beter.
Alles? - Ja, ze hebben er de kleren en schoenen.
Alles dus, hé?
Kom je niet mee naar binnen? - Ga er niet heen.
Het is maar een week, Owen. - Blijf gewoon hier...
Je redt je wel. - en trouw met mij.
Ja.
Ja, we zijn nu al een tijdje samen en ik denk er al lang aan om je dit te vragen.
Waar is de ring? - De ring?
Laat me je iets vragen.
Zou je me dat vanavond ook gevraagd hebben, als ik morgen niet naar de stad der liefde ging?
Volgens mij bedoel je de lichtstad.
Er staat eindelijk iets groots voor me te gebeuren.
En jij kiest de nacht voor dat ik vertrek uit om dat te vragen?
Emma, alles wat ik wil, heb ik hier in deze truck.
En jij?
Ik ben nog nooit buiten Texas geweest.
Niet één keer. - Ga dan maar.
Heb maar een heel leuk reisje.
Ook goed.
Zal zeker gebeuren en ik stuur je een ansichtkaart.
Ja, doe dat maar. - Ik heb gezegd dat ik dat ga doen.
Misschien ben ik niet hier al die aankomt. - En waar ga jij dan zijn, hé?
In je lichtstad?
Ik hou van Emma. Ik hou van haar pit.
Maar je wil gewoon niet dat ik alleen met haar naar Parijs ga.
Dat klopt. Ik weet dat jullie dikke maatjes geworden zijn door jullie werk maar...
Mamma, Emma is mijn vriendin.
Dat snap ik, Grace. En ik snap ook dat Meg niet je eerste keus is...
maar wetende dat je er met een verantwoordelijke volwassene bent...
Meg is dat wat er na volwassen komt.
Wees grootmoedig. - Je kent me.
Mam, ik heb hiervoor gespaard.
Dit hielp me door vier jaar aan pep-rally's en cheerleaderteams.
Ik stelde me voor dat ik langs de Seine liep en bovenop de Eiffeltoren stond.
Het maakte me anders omdat ik wist dat ik dat had.
Schat, het is geen magie.
Het gaat je niet in een heel ander persoon veranderen.
En Goddank. Ik ben best tevreden met degene die ik heb.
Mam, jij hebt een heel nieuw leven gevonden met Robert.
En ik ben blij voor je.
Laat mezelf het mijne gaan zoeken.
Zonder Meg.
Niemand wil liever dat je je leven vindt dan ik.
Ik moet naar het ziekenhuis. - Mam.
Neem de nieuwe kamers of niet. Dat mag je zelf beslissen.
Welkom in Parijs.
In vijf dagen? Dat krijgen we nooit allemaal gezien.
Ik weet dat het veel is, Meg, maar er is een hoop te zien.
Het is Parijs. - Morgen tien, elf, twaalf haltes?
20 minuten is echt te weinig voor het Louvre. - Het is hun museum.
Ze weten vast wel hoe lang er voor nodig is.
Aan uw linkerkant, zag u de Notre-Dame.
Eén van de meesterwerken... - We keren vast nog wel terug.
Sacre Coeur. Kom mee.
Me niet knijpen, hoor.
Juffrouw. Die kant op.
Hoe komt het dat ze allemaal zo snel zijn?
Ten eerste dragen ze geen sletten schoenen met een hak van 12 centimeter.
Laat me je iets vertellen over schoenen, Meg.
Als ze je geen pijn doen, helpen ze je niet.
Veel beter.
Dank u zeer. - Geen probleem. Graag gedaan.
Een Australiër.
Kijk uit waar u loopt. Dat is een kostbare lading.
Goede dag.
Geen wijn meer, sorry. Afgelopen.
Wat is dat?
Snel eten. - Nee, dat kan ik niet eten.
Ik heb een vork nodig. - Snel, alsjeblieft.
Ik heb een lepel nodig.
Snel, alsjeblieft. Dank u. Rechts van u staat uw bagage...
De kleine ambassadeurssuite...
biedt een luxueuze accommodatie, een prachtig uitzicht...
en straalt charme uit.
Uitstralen. - Jongens, de kamer is niet van belang.
Er moet een vergissing gemaakt zijn.
Ja, waarom trippel jij niet naar beneden en regel alles, in het Frans?
Kunnen we er alsjeblieft het beste van maken?
We zullen hier nauwelijks zijn.
Ik neem het veldbed wel.
Kijk, ik heb een kuuroord gevonden.
Geweldig. Zoek nu een stopcontact. Want de batterij van mijn mobiel is leeg...
en ik wil het niet missen als Owen belt om zich te verontschuldigen.
En als hij belt, moeten jullie...
Moeten jullie doen alsof we een hoop plezier aan het beleven zijn, oké?
We hebben ook plezier. - Niemand heeft hier plezier.
Hoe kun jij nu klagen?
Ik snap dat dat is wat je doet, maar, kom op, we zijn in Parijs.
Goedendag. - Gevonden.
Iedereen uitstappen.
We staan hier wel hoog. - Gaat het met je?
Ja, hoor.
Heb je wat kleingeld? - Meg wel.
Meg, wie is die kerel? - Welke kerel.
Die kerel die zo naar je staart. Die daar.
Van hierboven kun je alles zien.
Daar is het Grand Palais. Daar is Invalides.
Daar is onze bus. - Oh, ja.
Hallo, nogmaals.
Kijk, daar is madame Valerie.
Ik heb je gisteren bij de Sacre Coeur gezien, nietwaar?
Wacht even. Gaan ze...
Ze vertrekken. - Mijn naam is Riley. En hoe heet jij?
Meg, de bus gaat vertrekken. Pardon.
Wacht. De lift is hier. - Geen tijd. Pardon.
Nee, wacht.
Vooruit.
Haast je.
Emma, kom op.
Stop de bus. - Wacht.
Pardon. - Wacht.
Wacht. Nee.
- Kom terug.
Deze rondleiding, een ramp.
Oké, Meg, het is een ramp. Ben je nu blij?
Het is goed. - Nee, dat is het niet.
Wat is er mis met jou? - Ik ben gewoon eerlijk.
Ze heeft gelijk. Ik heb de slechtste rondleiding in Parijs uitgekozen.
Hoe heb je die uitgekozen? - Meg, ik wil nu dat proces niet analyseren.
Dus laten we het er maar op houden dat het me spijt.
Emma, het spijt me dat je je spaargeld hebt verspild.
Nee, door jou zijn we hier.
Het spijt me zelfs dat jij hierbij betrokken bent geraakt.
En dat ik dat de komende jaren als maar weer te horen ga krijgen.
En het spijt me nog het meest dat ik dacht dat ik het soort mens was...
dat naar Parijs kon gaan.
Het spijt me. Kunnen we het daarbij laten?
Hoe ver is het nog tot aan het hotel?
Waar ga je heen? - Naar binnen.
Ze is hier. Cordelia.
Wat was dat allemaal?
Mooi en groot.
Daar is ze.
Geen kaartje? Geen reisschema?
Het spijt me, maar er is niets.
En hoe wil je dan dat ik morgenvroeg naar Monte Carlo afreis?
Grace, het is goed. - Ja, het is goed.
Nee. Wees niet lief.
En wees niet wat het ook is dat jij bent. Laat me met rust.
Meg, deze zijn van stof.
Juffrouw Scott, ik zal het u uitleggen.
Ik heb gekeken en er is geen pakje.
Is er hier iemand die Engels spreekt?
Spreken wij dan geen Engels?
Ik ben het, Cordelia. Ja, ik ben nog steeds in Parijs.
Moeder dwingt me om naar een benefietavond te gaan om mijn reputatie te herstellen.
Geen idee. IJsberen, hongerige mensen. Waar ben jij?
Mallorca?
Als ik nu vertrek, kan ik nog een vlucht halen en lig ik morgenvroeg op het strand.
Nee, ik schrijf me niet eens uit uit het hotel.
Mamma zal denken dat ik haar klusje doe en tegen de tijd dat ze het doorheeft...
Ik bel je als ik op de luchthaven ben.
Het kan wel even duren. Het lijkt erop dat het regent.
Kun je me een handdoek aangeven? - Vrij hard zelfs.
Bedankt hoor.
Wie was die gek? Heeft die problemen, zeg.
Ik zeg je, vertrouw ons. - Kijk eens. Met haar haar naar achteren.
Je lijkt precies op haar. - Helemaal niet.
Je hebt haar niet eens gezien. - Ik heb haar gehoord.
Tja, dat is hetzelfde.
Jullie zijn net tweelingzussen. - Kijk kwader.
Doe het. - Alleen was je wel een Britse.
Arme ik. Mamma wil dat ik arme mensen help.
Maar ik haat arme mensen.
Hoe doe je dat? Dat is echt eng. - En dan?
Het klinkt een beetje als Marry Poppins. Ik vind het leuk. Zeg nog eens wat.
Ik wil naar Spanje gaan. Ik wil mijn naar mijn vrienden toe.
Pardon, juffrouw Scott. Goed nieuws.
De koerier heeft uw pakje gevonden. - Nee, ik ben niet...
Ze is niet... - Nee.
Er is een vergissing in het spel. - Ja, dat weten we.
Het spijt ons zo.
Uw pakje zal morgenvroeg hier zijn. Ondertussen...
Hebben we voor u, zoals u vroeg...
een kreeft van 13 kilogram klaar gemaakt.
Ik eet hem in mijn kamer op. - Breng het naar de kamer.
Kun je je inbeelden dat je zo'n kamer hebt en er niet eens in verblijft?
Ja, want we blijven niet hier.
Meg, let je op?
Geweldig, nu moeten we het bed opmaken.
Meg, kun je niet gewoon... - Rustig aan doen?
We rusten gewoon wat uit.
Chocolade.
Smaakt naar geld.
Meg. Kom op. Het is een hele lange dag geweest.
Laten we een band opbouwen.
Goed dan.
Maar alleen totdat het ophoudt met regenen.
Ja.
Hoe laat is het?
Meg, word wakker.
Godverdomme. Wie is er in slaap gevallen?
Wat hebben ze gezegd?
Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik denk dat mijn auto hier is.
Juffrouw Scott. - Blijf lopen.
Juffrouw Scott, uw pakje is vanmorgen aangekomen.
Neem het aan. Neem het nu maar aan.
Bedankt.
Ik help u naar uw auto. - Nee, hoeft niet.
Alstublieft. - Nogmaals, bedankt.
Daar is ze.
Uw auto staat voor.
Nee, dank u. We gaan wel lopen.
Maar de luchthaven is veel te ver weg?
Luchthaven? - Ja.
De luchthaven. Dank u.
Nee.
Tot ziens.
Ze denken echt dat jij haar bent.
Wat? - Wat? Ik wil weten waar we heen gaan.
We gaan terug naar die klote rondleiding. - Wij gaan naar Monte Carlo.
Waar dat ook is. - Hilarisch.
Grace, privé, is dat een luchtvaartmaatschappij? - Laat me dit eens zien.
Zie je, Grace wil gaan. - Geen sprake van.
Dat reisje is al betaald, of Cordelia nu gaat of niet.
En ze is een miljoen kilometer van hier. - Het is diefstal.
Het is een kans die we grijpen. - Ze zullen ons betrappen.
En dan kun jij 'Zie je wel' zeggen. - En dat laat jij zeker niet liggen.
Dank u. Graag gedaan.
Warme noten.
Ik vlieg nooit meer tweede klasse.
Dat zou ik niet mogen doen.
Laten we alles over jou lezen.
Wacht even. Is dat haar? Daar lijk ik toch niet op?
Zij heeft een mooiere neus.
Die van haar glooit beter.
'Rijke erfgename Cordelia Winthrop Scott...'
Ben jij een erfgename?
'werd betrapt door paparazzi in Reykjavik toen ze...'
Een schandaal. - Wat?
Cordelia, jij bent een erg stout meisje.
Geef dat hier. - Wat heb ik gedaan?
Wat heb je niet gedaan?
Bedankt. Sorry pappa. Het spijt me.
En ik ben hier. - Te laat.
En toch ben ik hier voordat het kleine monster aankwam. Kijk, hier is het.
Juffrouw Scott.
Namens de stichting van de Marchand familie en 'Red de kinderen'...
heet ik u van harte welkom in Monte Carlo.
Ik ben Bernard Marchand en dit is mijn zoon Theo.
Juffrouw Scott.
En u heeft wat vriendinnen meegebracht?
Ja, dit zijn Emma Perkins en Meg Kelly.
Vriendinnen die ik, op de een of andere manier, in de VS tegengekomen ben.
Doe maar zoals ik. Beaujolais, hoe maakt u het?
Het is heel leuk u te ontmoeten. Ik hoop dat we u niet te veel last bezorgen.
Ze spreekt Frans. - Ja, dat heb ik ook net door.
Theo zal u deze avond komen ophalen.
Ja, ik breng u naar de bal.
Bal? dit wordt beter en beter. - Sorry, het wat?
Het bal. - Bal.
Het bal van de prinses. Dat ter ere van haar wordt gegeven.
Oh, dat bal? - Ja, dat bal.
Perfect. - Komt u mee. Alstublieft.
Dank u.
We moeten hier weg.
Waarom? Dit is al betaald en je gaat nooit weg als het al betaald is.
Wat leren ze jullie op de universiteit?
Emma, Meg heeft gelijk. Dit is echt te gek voor woorden.
Jongens, je neemt niet iemands privéjet naar Monte Carlo...
We moesten van jou.
Ontdekt dat ze ter ere van jou een bal geven en dan zeggen, 'Ik kan echt niet'.
Jij gaat. - Is dit een echt gesprek?
Emma, dit is echt te hoog gegrepen voor ons.
Ze zullen me onmiddellijk door hebben. - Grace, je zult het geweldig doen.
Hou gewoon het accent vol en kijk op mensen neer.
Daar kan Meg je vast bij helpen. - Ik kap ermee.
Dit was nooit deel van het plan. Ik kap ermee.
Het plan...
Weten jullie wat jullie probleem is?
Dat jullie net hetzelfde zijn.
We lijken helemaal niet op elkaar.
Oké, willen jullie een plan? Dit is het plan.
We gaan naar dat bal. Cordelia kan dan een paar dagen spijbelen.
Broeder Jacob krijgt zijn liefdadigheidsmeisje.
En wij krijgen allemaal de vakantie, die ik verdien.
Wat vind je van dat plan?
Ik zeg je dit. Geen hakken.
Grace Bennet in een Oscar de la Renta.
Ik heb mijn make-up verknoeit. - Spaar je tranen voor de politie.
Kun je nu eens even...
Mooi, Meg. - Dank je wel.
Volgens mij zit die van mij achterste voren.
Of heeft de andere ik een groter balkon? - Het voelt alsof er iets ontbreekt.
Misschien twee dingen. - Nee.
Maar eentje.
Je bent te laat. - Hij is zo gemeen.
Komen jullie nog? Bedankt.
Hij is zo lekker.
Hoe is het eigenlijk met Owen?
Hoe gaat het? - Heb je al iets van de meisjes gehoord?
Nog niet veel. - Parijs is te gek.
Hoe dat zo? - We noemen het niet voor niets de liefdesstad.
Het is de lichtstad.
Hallo, met wie spreek ik?
Met wie spreek ik? - Met Owen.
Is dat Emma? Is Emma daar? - Ze is...
Ze is wat? - Niet beschikbaar voor jou.
Niet beschikbaar voor mij.
Dat zullen we nog wel eens zien.
Doe nu eens rustig. Ze is bij die Fransoos.
Ik dacht dat je op haar zou letten? - Nee.
We moeten geconcentreerd blijven. - Waarom?
Concentreer je, Meg. - Je bent belachelijk.
Waarom staren die mensen zo? Komt er iets los?
Ze kijken naar de ketting. Uw donatie voor de veiling van vrijdag.
Voor de veiling, van vrijdag?
Omdat ik hier zal zijn. De hele week.
Mijn vader zegt dat we met het opgebrachte geld, 20 scholen kunnen bouwen.
Dat is ongelooflijk.
Je verandert de toekomst voor zoveel mensen.
Dat maakt het dat opdirken bijna waard.
Mensen kijken misschien naar uw ketting, maar ik bewonder de laarzen.
Dom, hoe gaat het? - Goed, en jij?
Dit is Cordelia Winthrop Scott. Prins Domenico da Silvano.
Hoe maakt u het? - Goed, dank u.
Hoi, hoe gaat het?
Cordelia, je ging toch bij de deur wachten?
Deed ik ook, maar toen moest ik van hem iedereen gedag zeggen.
Wilt u dansen? - Nee, dank je, Dom.
Hij heeft het niet tegen jou. - Aangenaam.
Mijn vader is je tante heel dankbaar.
Ze overtuigde je moeder om iets aan ons goed doel te geven.
Mijn tante?
Alicia Winthrop Scott was getrouwd met wijlen je oom William.
Hoe weet je dat? - Het tijdschrift heet 'Hello' om een reden.
Hij is twee jaar geleden op safari omgekomen. - Wie? Wat?
Je bent geboren in Shropshire, je ouders zijn gescheiden.
Je zat op school in de Rosie maar werd weggestuurd...
omdat je het haar van je kamergenote in brand had gestoken, terwijl ze sliep.
Cordelia. - Tante Alicia.
Wat zie jij er mooi uit.
Ik ben zo blij om je hier te zien.
Waar anders dan hier, in Monte Carlo, zou ik zijn. Daar waar ik hoor te zijn.
Op mijn bal, tante Alicia.
Ik wou enkel je aanwezigheid met eigen ogen zien.
Wat gemoedsrust voor je arme moeder. - Leuk u gezien te hebben. Wilt u me excuseren?
Er is iets aan je veranderd. - Veranderd?
Ja, maar ik kan er niet echt mijn vinger op leggen wat dat is.
Mensen veranderen soms, tante Alicia.
Ik hoop het.
Ik verveel me.
Je kan aan moeder zeggen, dat ik doe wat me opgedragen werd.
Als u me nu wilt excuseren, ik wil dansen.
Jullie lijken heel hecht.
Is alles in orde? - Ik maak me zo'n zorgen over Cordelia.
Hoe lang blijf je in Monte Carlo? - Zo lang mogelijk, Dom.
Echt? - Emma, we moeten ervandoor.
Nee, dat hoeft voor mij niet.
Dom is een prins. - Mijn tante is hier.
Tante Brenda? Waar?
Tante Alicia. Ze is hier voor haar favoriete nichtje, Cordelia.
Dat is slecht. - De bedoeling is dat ik blijf tot vrijdag.
Dat is goed. - Ze zijn er compleet ingetrapt.
Zie je wel? Alles is oké. - Meg, kom op.
Ze denkt echt dat je Cordelia bent. Je was net gek genoeg...
Pardon, ik ga met haar dansen. - Het was opwindend.
Pardon. - Goede dag.
Ik ben op zoek naar een taxi?
Taxi? - Ja.
De taxi’s staan daar. - Dank u.
Graag gedaan.
Juffrouw Scott. - Dank u.
Dit is zo leuk.
Tijd om om te draaien.
Je moet je om de drie minuten omdraaien voor een optimale dekking.
Het is een wetenschap. - Biologie is een wetenschap.
Klasse.
Ik heb een jurk voor je uitgekozen.
Ik deed je wenkbrauwen. Waarom zoek je ruzie met mij?
Dat doe ik niet. - Doe je wel.
Altijd van die kleine opmerkingen. Ik weet wel hoe je over mij denkt.
Je hebt er geen idee van hoe weinig ik over je denk.
Zie je, Grace, zij kan niet blij zijn tenzij iedereen om haar heen zich ellendig voelt.
Vertrouw me.
Ik was je al vergeten op het moment dat je de middelbare school verliet.
En de rest ook. - Ja, zal wel.
Wie stopt er nu met school voor een fotoshoot voor een magazine in Dallas?
Ik stond op de voorpagina.
Van een magazine met kortingsbonnen. Je hebt grootheidswaanzin.
Weet je wat dit is? We hadden gisteren een grote avond...
Jouw probleem is dat jij gewoon jaloers bent.
Jaloers? Je bent serveerster. Je beste vriendin is een meisje van 18.
Pardon? - En je vriendje...
Door wiens dood ben jij nu ineens...?
Zo bedoelde ik het niet.
Als jullie me willen excuseren.
Meg, ze bedoelde... - Leuke vriendin.
Emma? Jij nam haar telefoon op.
Kom op. Help me. Ze is mijn verloofde. Hier, kijk maar.
Heb je haar gezien? Ja, je kent haar. Waar is ze heen gegaan?
Maar ze is weg. - Ja, natuurlijk maar...
naar waar?
Je volgt me toch niet, hé?
Je volgen? Nee, ik...
Gaat het?
Ja, hoor.
Waar is je bus?
Die liet ons achter. Al een hele tijd geleden.
Stomme bus.
Hoi, hoe gaat het?
Je bent laat. - Laat voor wat?
Ben jij... - Wat?
Je klinkt anders.
Hop, hop. Kom op. We moeten ervandoor. Snel.
Vooruit.
Heeft er iemand bloemen gekregen?
Voor mij.
Emma, gun me alstublieft de eer...
Ik haal je op om acht uur. Domenico.
Bedankt.
Oké, hier heb je op gewacht.
Kom maar op. Dit wil ik zien. Moet je gewoon...
Wil je... Doe maar.
Klaar? - Doe maar.
Je weet dus al hoe het moet. - Zo moet het.
Goede dag, Lucie. Dit is juffrouw Scott.
Lucie zal voor je zorgen. Ze brengt je naar je kamer.
Waar ga jij heen? - Ik moet me omkleden.
Omkleden? - Ik zie je op het veld.
Daar ben je. - Tante Alicia.
Ik zou graag even blijven babbelen maar ik moet me gaan omkleden, dus...
Ja, zeg.
Bedankt.
Polo? Hoe moeilijk kan dat zijn?
Volgens mij ga je de verkeerde kant uit.
Thuis brengen ze meestal de bal gewoon naar mij toe.
Juist. De andere kant op.
Uw nichtje speelt met pit.
Meestal met meer finesse dan met pit.
Goed gedaan. - Bedankt.
Dus, je gaat gewoon waar je heen wilt. - Ja, dat is het plan.
Voor hoe lang? - Dat zeg ik je wel als ik klaar ben.
En je ouders vinden dit goed?
Volgens mij waren ze gewoon blij dat ik daar naar buiten kon lopen.
Wat, zeiden ze dat je nooit meer zou lopen, of zo?
Als men me zei dat ik iets niet kon doen, dan deed ik het toch.
Maar ik heb een heel jaar plat gelegen in een ziekenhuis.
Ik haat ziekenhuizen.
In het begin kwamen mijn ploegmaten me nog bezoeken...
maar na een tijdje was ik een herinnering aan wat er met hen kon gebeuren.
Een slechte val, op de verkeerde plek geraakt worden...
en je speelt nooit meer rugby.
In ieder geval, wat rondtrekken voor een tijdje leek de beste weg terug.
Je mist je moeder.
Ik kan mijn weg terug niet vinden.
Ik ben haar elke dag gaan bezoeken in het ziekenhuis.
Bijna twee jaar. - Dat is een lange tijd.
Niet lang genoeg.
Iedereen was zo lief en begripvol. Troostend en...
Ik wilde gewoon schreeuwen.
Doe dat dan.
Vooruit, schreeuw. Doe het gewoon.
Ik zal niet eens luisteren.
Ik kan het niet.
Kom op. Raak de bal. Cordelia, de bal. Pak hem.
Met Cordelia.
Wie is dit?
Is het goed als ik haar wegbreng? Ik zou haar graag kammen.
Echt? - Ja, doe ik wel.
Vreemd. Je ruimt anders nooit je eigen rotzooi op.
Een nieuw blad, een nieuwe ik. - Blijkbaar heb je een vriendin gemaakt.
Ik weet het. Is ze niet prachtig?
Herinner je je die mooie pony die je had toen je klein was?
Hoe heette die ook alweer?
Mijn kindertijd, alstublieft. U weet dat ik nooit terugkijk.
Je weet het vast nog wel. Die zwarte met die kleine witte ster op zijn hoofd.
Ja, die ene...
met de ster. Ik noemde hem, Blaze.
Ik moet haar nu echt terug naar de stallen brengen, dus...
De gelijkenis is verbazend.
Maar Cordelia rijdt een Engels zadel.
En jij, als ik het niet mis heb, hebt het op zijn westerns geleerd.
In hemelsnaam, nee. Ik moet gewoon even inkomen.
Dit is zelfs voor Cordelia een nieuw laagtepunt.
Om een dubbelganger in te huren die in haar plaats naar een benefietavond gaat...
terwijl zij aan het feesten is.
Ik weet niet of u bevangen bent door de champagne of het zonlicht, maar...
Ik bel onmiddellijk de beveiliging. - Nee, dat kunt u niet doen.
Het goede doel.
Ik beloof u dat ik morgen alles zal doen wat er van Cordelia verwacht wordt.
Ik ga hulp voor die kinderen niet in de weg staan.
U wel?
Niemand mag er iets van weten, begrepen? - Begrepen.
Hier ben je. Wat een mooie wedstrijd.
Ik feliciteerde Cordelia net.
De ambassadeur wacht op ons. - Zullen we?
Als je het verpest, zul je bij mij verantwoording moeten afleggen. Jullie allebei.
Geef dat door.
Juwelen.
Voor wie verberg je je?
Je rijdt heel goed.
Dat is één van de twee dingen die mijn vader me geleerd heeft.
En het andere?
Het is zelfs handiger dan je zou denken.
Nee, zo. Hou je vingers zo...
En krul nu je tong.
Probeer het nu eens.
Verschrikkelijk. - Ik zal eraan werken.
Doe dat maar.
Je bent niet zoals ik verwacht had. - Nee?
Je bent anders. - Anders?
Anders is goed. - Is dat zo?
Volgens mij wel. Ik voel me anders door jou.
Sorry. - Waarom?
Meestal voel ik me hetzelfde. Dezelfde mensen, gesprekken en feestjes.
Niets van dat alles betekent iets.
Maar je helpt mensen. Je zamelt geld in, bouwt scholen.
Ik wou dat ik een deel was van zoiets belangrijks.
Maar dat is mijn vader, niet ik. Ik doe niets.
Ik ben nooit naar die scholen geweest. Ik ben nooit in Afrika of Roemenië geweest.
Ik doe maar alsof.
Ik weet hoe dat aanvoelt.
Maar er is niets nep aan jou.
Ik wil je iets laten zien.
Dank u.
En dan gaan we naar zijn vrienden toe en daarna gaan we dansen.
Meg, wat heb jij nu ineens? - Ik weet het.
Het spijt me.
Mij ook.
Hoi, maat.
Wat? - De ketting.
Daar is de Meg die ik ken. - Waar zat je met je gedachten?
Blijf stijlvol, Meg.
Alles goed? - Ja, perfect.
Eerste klasse.
Dank u.
Pardon.
Daar hebben we mensen voor.
Ja, dat weet ik.
Geef me je hand.
Bedankt.
Ik probeer je onder de indruk te brengen. - Zo ver, zo goed.
Toen ik klein was, had ik een sneeuwbol met de Eiffeltoren.
En als je het opwond speelde het 'La vie en rose'.
En als ik ermee schudde, schitterde de sneeuw.
Het was magisch. Net zoals dit.
Wacht maar.
Bekijk dat eens.
Dit is ongelooflijk.
Ik vond het vanavond heel leuk.
Ik ook, Cordelia.
Theo, ik moet je iets vertellen. - Natuurlijk, zeg maar.
Goede avond.
Misschien morgen.
Goed, dan zie ik je morgen op de veiling. - Goede avond.
Goede avond.
Emma? - Hier.
Waar kijk je naar?
Ken je Hastings Avenue, waar alle huizen naar achteren staan...
met die paden, die grote gazonnen en die opritten?
Ik heb me altijd afgevraagd wat voor soort mensen daar wonen.
Het soort mensen met dimschakelaars op hun lichten.
Ik dacht dat Owen en ik ooit eens in zo'n huis zouden wonen.
Het is gestoord. - Dat is het niet.
Het is zo stom.
Ik heb geen mooi huis nodig.
Ik heb enkel Owen nodig.
Grace, wat als ik het verpest heb?
Maak je er maar geen zorgen over.
We lossen het wel op.
Zoals altijd. - Dat weet ik, maar...
Maar wat?
Ik...
ontmoet eindelijk iemand die me leuk vindt voor wie ik ben...
en dan ben ik mezelf niet eens.
Maar ik voel me wel als mezelf als ik bij hem ben.
Als Theo er achter komt, zal hij me haten.
Grace, geloof me. Eens dat hij weet wie je echt bent.
De Grace die ik ken.
Zal hij weten hoeveel geluk hij heeft.
Denk je dat? - Dat wist ik vanaf het moment dat ik je zag.
Jij gaat nog eens ergens heen, meid.
Wacht. Waar is Meg?
Doe je ogen dicht.
Doe ze dicht.
Waar heb je die vandaan? - Voor jou.
Nu, weglopen.
Vooruit.
Winthrop-Scott gooit een juwelen levenslijn naar kinderen.
Goede morgen. - Goede morgen.
Hier moet ik zijn.
Terug naar die Grimaldi suite.
Verblijf je hier?
Ja, een soort upgrade.
Het aanbod is nog steeds geldig, Meg. Het is niet zo chique als dit.
Er is een plaatsje in Toscane. Je kunt er je tent op het strand zetten.
En het gezelschap is goed.
Ik wou dat ik het kon.
Mocht je je bedenken, mijn trein vertrekt vanmiddag.
Bedenk je.
Heb een leuke reis.
Jij ook, Meg.
Meg? - Hoi.
Waar heb je gezeten? - Rustig maar, het is al goed, ze is er nu.
Het artikel schrijft "miljoenen" ,Emma. - Ja, ik hoorde je de eerste 100 keer ook al.
Om mijn nek. Ik ga niet rustig doen voordat die ketting weer in zijn doos zit.
Wat is er toch met jullie? - Kan je haar alsjeblieft de ketting teruggeven?
Welke ketting?
Riley.
Het zit in zijn rugzak. Ik heb het in zijn rugzak verstopt, voor de veiligheid.
Rugzak? Wacht.
Wacht, wie zijn rugzak? - Riley zijn rugzak.
Oké, dus Riley heeft het. Waar verblijft hij?
Niet, hij is weg. - Heeft hij de ketting gestolen?
Nee, Emma hij heeft niks gestolen. Hij stapt op de trein naar Italië.
Neem je me in de maling? - Vanmiddag.
Hoever is het treinstation van hier? - Cordelia, Cordelia.
Oké, wat doet zij hier?
Juffrouw, Scott.
Kamersleutel.
Sneller.
Cordelia.
Momentje, Victoria. Ja?
Goedemorgen.
Ik was vergeten hoezeer ik de Fransen haat.
Haal maar niks in je hoofd.
Shanghai. Kan je op me wachten?
Ik heb eerst nog een veiling die ik moet doen.
Ik zou een suite krijgen?
Zet die maar daar neer. Wacht, wacht.
Stavros zou hier moeten zijn, toch? Ik zie zijn boot niet.
Hij zit in Mikonos? - Juffrouw?
Momentje.
Ja?
Als je klaar bent, mag je vertrekken.
Emma, ga. - Opschieten.
Wat? - Doe het nu, opschieten.
Oké.
Kijk niet naar beneden. - Sorry, ik keek naar beneden.
Ik kan niet ademen.
Emma, hou op. Het is al voorbij. - Kalmeer.
Deze is op slot. - Wat? Kom op.
Deze is ook op slot.
Echt niet.
Wacht! - Nee, wacht.
De trein. - Ketting.
Riley.
Ja, ik ben hier, moeder.
Het is niet eerlijk. Ik zie mijn vrienden nooit.
Ik kan nooit doen wat ik wil. Wanneer zal het mijn beurt zijn?
Weten jullie wat? Laten we op een trein stappen en gaan.
Ik kan het niet.
Ik deed alsof ik dat meisje was, en nu ben ik haar halsketting verloren.
Je bent haar ketting niet verloren.
Dat heb ik gedaan. - Nee, ik.
Nou ik loog...
tegen Theo over, alles.
Ik moet terug gaan.
Wat? - Ik moet het rechtzetten.
Of op zijn minst proberen.
Goed. We gaan terug.
We leggen het uit. Misschien begrijpt ze het.
Weinig kans. - Kan je wat positiever zijn?
Een avondje uit en kijk jou eens.
Dank je wel.
Sorry.
Ik vroeg me af of u mij kan vertellen, waar de Grimaldi suite is?
Hallo. - Dit is Cordelia Winthrop Scott, ik ben beroofd.
Bel de politie. - Beroofd, ik bel de beveiliging.
Nee, ik zei de politie, bel de politie.
Ja, de beveiliging - Nee, ik zei de politie, bel de politie.
Laat maar, ik bel ze zelf wel.
Beveiliging.
Juffrouw Scott. - Hallo.
Heeft u nog de beveiliging nodig? - Nee.
Bent u nog steeds beroofd? - Nee.
Dat is belachelijk.
Politie. Ik wil een melding maken van een beroving bij Hotel de Paris.
Dit is Cordelia Winthrop Scott.
Is er iemand beroofd? - Nee.
Theo, niemand is beroofd, alles is in orde.
Maar jij, jij... - Hoe gaat het met je?
Zit je me te plagen? - Plagen?
Nee. - Omdat dit op een spel lijkt.
Het is geen spelletje.
Niet voor mij. Maar ik moet je iets vertellen.
En dat zal ze je vertellen. - Later.
Maar de veiling? - Terug in tien minuten.
Ik kom er zo aan.
Het begint over vijf minuten. Dames, vijf minuten.
Het is moeilijk om vrouwen te begrijpen. - Ik zou het niet weten.
Prima peertje.
Riley! - Meg.
Raak die bel niet aan.
Hallo. Ik zoek dat meisje.
Heb je haar gezien? - Ja.
Je bent teruggekomen. - Ik vond je ketting.
Ik vond het een goed excuus voor een tweede kans.
Wacht op me in de lobby. - Oké.
Ga niet weg. - Ik ga nergens heen.
Pardon. - Nee, wacht eens even...
u zegt dat Emma hier verblijft? - Ik zei u, juffrouw Scott met vrienden.
Nee. - Pardon.
Sorry.
Eindelijk.
We kunnen het uitleggen.
Luister even. - Bewaar je excuses maar voor de politie.
Wacht, de politie? - Alsjeblieft.
Maar het is hier, ik heb het. - Precies, jij hebt het.
Dit was niet gepland. Dit is slechts een geval van identiteit verwarring.
Het is een verpersoonlijking, dat is een misdaad, waar ik nu een einde aan ga maken.
Maar de veiling dan?
Ik verzeker je, dat er geen veiling zal zijn.
Hé, mensen rekenen op haar. Of...
op jou? - Wat?
Dat is niet mijn probleem.
Raak de telefoon niet aan. - Of wat?
Ik beloof u, dit is een vals alarm. Ze zei dat alles goed was.
Waarom spreek je geen Engels?
Nee!
Laat me gaan. - Wat gaan we nu doen?
Cordelia? - Juffrouw?
Juffrouw, open de deur. - Een klein momentje.
Goedendag. - Hallo.
We kregen een oproep, er was een beroving?
Nee, er was een misverstand. - Zie je wel.
Ze kon haar ketting niet vinden.
Wat? Waar is ze?
Ze is... - Hier ben ik.
Theo, kun je me helpen? Ik krijg hem niet op slot.
Maar we hoorden een schreeuw.
Nou, toen ze de ketting vond, nu net...
was ze zo blij.
Wat is hier aan de hand?
Ik was opgelucht. - Echt waar?
Ja, het spijt me erg, dat ik uw tijd heb verspild.
Nou, laat me je begeleiden, juffrouw. Gewoon uit voorzorg.
Echt waar? Ik ben bang dat ik al te laat ben, is het niet, Theo? Theo?
Meg, ga je mee? - Ja.
Ik ben vlak achter je.
Hoe gaat het hier? - Hier gaat het prima.
We leren elkaar kennen.
We laten je gaan als de veiling voorbij is
Tot zo.
Kom op.
Beloof me...
Dat wat er ook gebeurt, denk aan het meisje bij het vuurwerk.
Dat was ik.
Grace? Meg? - Owen?
Wat doe je hier?
Wat is er met... Waar is Emma?
Ze is boven. -Meg, is alles in orde?
Ja, alles is prima.
Waar boven? - Geloof me, je wilt niet naar boven gaan.
Meg? - Ja?
Kom je? - Ja.
Waarom praat ze zo? - Dat doet ze niet, blijf hier.
Hé, maat.
Derde verdieping, Grimaldi suite.
Wat heb je tegen hem gezegd? - Het is al goed, hij wacht met Riley.
Miss Cordelia Winthrop Scott.
Je kan het.
Ik ben blij dat je meeging, Meg. - Ik zou het voor niks willen missen
Jullie komen hier nooit mee weg.
Schatje, hier komen we al een paar dagen mee weg.
Jij... - Maak geen problemen met Texas.
Emma. - Owen.
Wat doe je hier? - Wat doe jij hier?
Wat doe ik hier?
Ik zoek heel Parijs af, op zoek naar je.
Hoi. - Hoi.
1.000.000 euro. - 1.500.000 euro.
We hebben een bod van 1.500.000 - 1.700.000
Geweldig, 1.700.000
Hoor ik 2.000.000?
Je kwam helemaal naar Parijs ,voor mij?
Ik wil je niet kwijt, Emma.
Misschien verbeelde ik me het een beetje, want ik was bezorgd...
want als je alles hier gezien zou hebben, je misschien niet meer terug zou komen.
Owen. - En luister, het spijt me.
Want ik wil je niet tegenhouden van iets beters.
Emma, je verdient het beste.
Maar ik heb al het beste.
Ja? - Ja.
Wat was dat? - Dus, Parijs is erg geweldig
Wat was dat? - Wat was wat, schatje?
Je hoorde het wel. - Nee, dat deed ik niet.
Is daar iemand binnen? - Wat? Iemand daarbinnen, nee?
Emma, wat is er aan de hand?
Verdomme. - Grace?
We hebben een bod van 2,5 miljoen.
Wie biedt er 3 miljoen euro?
Iemand? - Het is teveel.
Dames en heren, wie brengt ons naar 3 miljoen?
Mag ik horen... - Alsjeblieft, neem me niet kwalijk.
Schatje, wat is er mis?
Het is oké.
Ik moet iets zeggen. - Natuurlijk, waarover, Cordelia?
Gandhi zei ooit:
je moet de verandering zijn, die je wenst...
Deze ketting is niet van mij.
Nee, hij is van mij.
Arresteer haar, ze is een oplichter.
Arresteer haar. - Het is waar...
ik ben niet Cordelia Scott. - Daar, hoor je het?
Ik ben een gewoon meisje uit Texas.
Ik ben niet een bijzonder iemand.
Maar ik had de mogelijkheid om het te zijn.
Al was het maar voor een moment en ik heb het gebruikt.
Wij allemaal. - En het spijt ons heel erg.
Ik weet dat het verkeerd was, wat ik deed en ik verwacht niet dat jullie mij vergeven.
Maar niet alles was een leugen. - Ik dacht dat je anders was.
3 miljoen dollar.
We komen uit Texas, we doen het groots.
Hij heeft helemaal geen geld, kijk naar ze, niemand niet. Arresteer ze.
Het is al goed.
Sorry, ik wilde dit niet...
Luister, jullie kwamen allemaal om deze kinderen te helpen.
Laten ze niet door mijn fouten daar de dupe van worden.
Ik heb dan misschien niet uw hulp verdiend...
maar zij wel.
6 miljoen euro.
Ik wil graag 6 miljoen euro bieden, voor de ketting...
Tante Alice. - Om dat meisje der nek.
Wie ze ook is. - Wat doe je?
Ik doe precies zoals ze gevraagd heeft...
ik help.
Verkocht voor 6 miljoen aan mejuffrouw Scott.
Nee, wacht.
Dank je wel.
Waarom blijf je daar staan? Arresteer hun.
Waarom? Alles is goed.
Ze hebben mijn ketting gestolen. - Maar de ketting is hier, toch?
Ze hebben mij ontvoerd en vastgebonden. - En ook jij bent hier.
Ik zie geen probleem, iedereen is heel erg blij.
Sorry, maar ik ben niet blij.
Maar daar kan ik niks aan doen.
Waar gaan we nu heen? - Laten we naar huis gaan.
Ik weet het niet, Meg, Heb je hier wel goed over nagedacht?
Nee, helemaal niet. - Maar, wat heb je je vader verteld?
Nou, ik zei dat ik hem elke dag zou bellen...
dat ik hem niet alles zou vertellen wat ik doe, en dat ik in augustus weer terug ben.
En toen, heb ik opgehangen, heel snel.
Jij.
Zorg goed voor mijn zus. - Waardevolle lading.
Mijn chauffeur brengt jullie naar het vliegveld.
Tot ziens, lovebirds.
Wil je Theo alsjeblieft gedag zeggen van mij.
Daar zorg ik voor.
En dat hij gelijk had...
ik ben anders. - Hij weet dat, maar ik zeg het hem.
Dank u, tot ziens.
Doei. - Tot ziens.
Hoi, mam.
Ja, we hebben een geweldige tijd gehad.
Machu Picchu (Peru)
Heel gemakkelijk, probeer het eens.
Texas
Roemenië
Hé, Grace.
Ik heb iemand nodig die naar het postkantoor kan gaan.
Ik doe het wel.
Nee, dat was het. - Ja.
Nu zal ik u het stadium van de stichting tonen als dat mogelijk is... - Ja?
dat aan het einde van de maand klaar moet zijn.
Er komt nieuwe verlichting in alle klaslokalen...
en de computers komen in september.
Het is geweldig.
Heel hartelijk bedankt. - Dus wat denk je?
Nou, het is verbazingwekkend.
Dit is hetzelfde model dat je al hebt gezien.
En dit is de slaapzaal? - Ja, geschikt voor ongeveer honderd kinderen.
En aan de andere kant hebben we de tuin.
Excuseer mij even.
Grace.
Wat doe je hier?
Ik werk hier. Wat doe jij hier?
Ik ben vrijwilliger.
Ik denk niet dat wij elkaar goed hebben voorgesteld.
Ik ben Grace Bennett.
Theo Marchand.
Leuk om je te ontmoeten.
Vertaling: Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en Depositair
www.simplyreleases.com